|
Even voorstellen:
 Hoi mijn naam is Amanda,
Ik ben 32 jaar oud, getrouwd, we hebben een zoontje van 1 en een hond.
Ik werk als klinisch logopedist in een ziekenhuis en ben gespecialiseerd in onderzoek en behandeling van dysfagie (slikproblemen), dysfonie (stemproblemen) en voedingsproblemen bij jonge kinderen. Mijn passie ligt met name op het gebied van stemexpressie!
Naast mijn rol als echtgenoot, moeder en therapeut, maak ik muziek, met name zingend, rijd ik motor, teken ik (fantasie en mandala’s) en verdiep ik me graag in spiritualiteit, filosofie en psychologie.
Regelmatig typ ik een eind weg, om rust te creeeren in mijn hoofd. Als het op papier staat is het voor mij overzichtelijk.
Enige jaren geleden kwam ik tot het besef dat ik vol zit met schijnbaar niet te stoppen gedachten, uit alle macht probeerde ik eraan te ontkomen en meer vanuit mijn gevoel te leven. Maar door het vechten tegen mijn gedachten, hield ik ze juist vast. Op een gegeven moment kwam ik het boek tegen ‘De wereld van Sofie’ en besefte dat ik ‘een filosoof was’. Op deze manier leerde ik mijn gedachten toch weer te waarderen.
Vorig jaar heb ik een loopbaancoachingstraject gevolgd, ook hierin kwam de levensles, verstand versus gevoel weer aan de orde en zo kwam ik tot de volgende twee ideeen:
1.gedachten kun je niet stoppen, je kunt wel stoppen ze te geloven of volgen
2.ik ga wat nuttigs doen met mijn gedachten: ik ga collumns schrijven.
Mijn collumns zullen een mengeling zijn van wat ik zoal meemaak, professioneel en persoonlijk. Gekleurd door hoe ik naar het leven kijk, hoe ik in het leven sta, vergezeld van al mijn filosofische gedachten en ontelbare vragen.
Mijn uitgangspunt is dat ook ik de waarheid niet in pacht heb en dat er meer is tussen hemel en aarde: eerst zien dan geloven, of eerst geloven en dan zien.
Columns van Amanda:
|
Columns 
