|
Belofte
Belofte. Dat is het woord dat in mij opkomt, al fietsend met mijn dochter op een mooie, zonnige zondagochtend. Het is heerlijk rustig op de weg, de vogels fluiten en de zon begint op sterkte te komen. Het ruikt naar ochtend, de belofte van een zonnige dag. Sterk voel ik het verlangen opkomen om de tijd stil te kunnen zetten. Stil te blijven in het moment van rust, de ontwakende natuur, de zon op de huid en het samenzijn met mijn dochter. Te genieten van de belofte van een mooie dag. Alles voelt in harmonie.
Zo ook ervaar ik de belofte van een nieuw werkjaar als ik de eerste weken na de vakantie weer aan het werk ben. Ik ben weer vol energie om zaken op te pakken die ik voor de vakantie heb laten liggen. Een opgeladen gevoel maakt dat ik weer ideeën opdoe en plannen maak voor verbetering en uitbreiding van mijn behandelvaardigheden, aanschaf van nieuwe materialen en energie steek in mijn commissiewerk.
Al snel betrap ik mezelf erop dat ik door de hernieuwde energie denk dat ik alles kan en teveel op mijn hals wil nemen. (De MR op school zoekt leden. Zal ik? Lijkt me best een leuke en leerzame ervaring. Ook in de kerk worden vrijwilligers gevraagd. Die kindergroep lijkt me best leuk om te leiden. Een koor zoekt leden. Staat ook al heel lang op mijn verlanglijstje om te doen. Die ene cursus? Nee, de oude is nog onvoldoende geïmplementeerd naar mijn zin. Dat eerst maar eens oppakken.)
Wanneer de eerste breukjes in mijn fitheid (verkouden!) zich aandienen trap ik op de rem. Ik beloof mezelf eerst maar eens te zorgen dat mijn energie op peil blijft door mijn dagelijks leven in balans te houden en dan te bekijken wat er aan extra’s bij kan. Een goed voornemen voor dit nieuwe werkjaar!
Bianca Berndsen
 |
Columns 
