Op mijn oude middelbare school maken ze met kleffe zweethandjes in een hete gymzaal hun examens. Niet wetend wat ze volgend jaar te wachten staat.
En wat heb ik? Ik zit minstens 3 dagen in de week tot een uur of 5, 6 op school. En begrijp me niet verkeerd hoor, dit is niet om te klagen, want ik vind het hartstikke leuk en interessant!
Maar zomer is ook leuk… Alle leuke, hippe, spannende festivals lonken, de zon knipoogt naar me, en ik spreek mezelf moed in “Nog even en jij mag ook meedoen. Kom op!”. Nog heel even, en mijn eerste jaar zit er alweer op. Eigenlijk is het allemaal ontzettend snel gegaan.
Mijn eerste –zenuwachtige- dag voelt als de dag van gisteren. In feite is het al 8 maanden geleden dat ik meteen al vertraging had met de trein en geen flauw idee had waar ik heen moest.
Voor de treintijden naar huis hoef ik niet meer na te denken, 1 blik op de klok en ik kies links of rechts.
“Rare begrippen” als facialis parese, fonologie, morfologie en nog veel meer klinken me ten mínste bekend in de oren, en rollen na even nadenken zo mijn mond uit.
Aan de andere kant, lijken de weken waarin ik mijn examens zat te maken zó ver weg. Alsof het jáááren geleden is, en ik al heel lang van school ben. Het is maar een klein jaar geleden, zó lang ben ik ook weer niet weg. En toch, door alles wat veranderd is, alles wat gebeurd is, is het verder weg.
Vreemd, volgend jaar, is er misschien wel iemand net zo als ik, terug aan het kijken op het afgelopen jaar, zich bedenkend dat het zo snel is gegaan, maar dat het aan de andere kant ook zo ver weg lijkt. Waarschijnlijk smacht diegene net zo naar vakantie als ik.
Nog 6 weken… Nog 6 weken doorbijten en dan begint voor mij de zomer.
 |
Columns 
