|
DOOF
Het laatste kwartaal van het tweede jaar Logopedie is aangebroken. Een nieuw kwartaal heeft ook altijd nieuwe onderwerpen. Dit keer is het o.a. gehoor. Nu weet ik dat als ik een beetje overzicht heb in de stof, het allemaal wel heel leuk en interessant ga vinden. Toch had ik hier mijn twijfels over.
Ik zag namelijk het meest op tegen mijn moeder en schoonmoeder, allebei achter in de zeventig. Ze horen beiden niet altijd alles meer en ze weten ook dat ze er nodig eens naar moeten laten kijken. Daar hebben ze het samen ook over, dat dat nodig eens moet.
Maar ja, ze weten ook beiden genoeg excuses te verzinnen.
Mijn moeder heeft het afgelopen jaar een forse operatie achter de rug, gevolgd door een tijd van onderzoeken en behandelingen. Logisch dat haar hoofd daar niet naar stond. Kind, als alles achter de rug is, ga ik er eens naar laten kijken. Nu het wat dat betreft wat rustiger begint te worden, wil het er nog steeds niet van komen. Of het is net voor een onderzoek, of het is net na een onderzoek, of er is een verjaardag, of … Bij mijn schoonmoeder is het niet veel anders: ze moet eerst nog naar de oogarts, daarna op vakantie en daarnà gaat ze wel een afspraak maken.
Ik probeer zowel moeder als schoonmoeder ervan te overtuigen dat het misschien handig is om nú een afspraak te maken. Het wil niet helpen. De maar-en vieren hoogtij: dat ze van anderen horen dat ze vreselijk met hun gehoorapparaat tobben, dat die ander zijn gehoorapparaat maar uit doet als er veel omgevingslawaai is, dat het er niet zo mooi uit ziet, dat schoonmoeders moeder wel gehoorapparaten had, maar dat ze nog niets hoorde …
Het mooiste is ook dat ze over elkaar zeggen dat die ander toch wel erg doof wordt en dat zij het ook wel een beetje hebben, maar toch minder erg.
Mijn vader kan er zich nog het meest aan storen: mijn moeder hoort alles als ze aan de telefoon zit. Ook als ze (niet te veel) bezoek heeft, verstaat ze het volgens hem allemaal, alleen als híj iets zegt, vraagt zij wat zeg je…
Hij vindt het dus heel belangrijk dat ze haar oren laat nakijken. Ik hoop maar dat hij dan ook zelf meegaat, want ook hij kan vanwege zijn verminderde gehoor lang niet alles volgen.
Ik ga de komende tijd bij dit onderwerp dan ook maar heel goed opletten, zodat ik ze alle drie goed kan adviseren.
Hoewel ik ze al vaker het een en ander heb uitgelegd over wat logopedisten allemaal doen, hoor ik de vraag al weer rondzoemen: “O, leer je dat daar ook?”
Anneke van Gelderen
 |
