|
 De afgelopen weken ben ik intensief bezig geweest met het concept marketing en logopedisten. Of liever gezegd, het invullen van de zwarte gaten hierin.
Wat blijkt, logopedisten hebben nog niet veel verstand van hoe zij zichzelf in de markt moeten zetten. In marketingtaal: positioneren.
Anders dan bijvoorbeeld fysiotherapeuten zijn logopedisten verlegen, minder uitgesproken en wat hun kennis en vakgebied aangaat vooral voorzichtig met te roepen: “Wij zijn de beste van alle paramedici”.
Toegegeven, misschien is dit een beetje overdreven, maar toch. Zonder eigenwaarde en eigendunk kom je in het leven niet ver. Als ik al niet vind dat ik goed ben, wie denkt dat dan wel. Zou het kunnen zijn dat de HBO-opleiding logopedie een hoog gehalte calvinisme kent, zo van doe maar normaal dan doe je gek genoeg.
Maar dat gaat natuurlijk helemaal niet goed. Het vakgebied logopedie is sterk in beweging. Privatisering en commercialisering slaan toe. Er is een tekort aan gekwalificeerde logopedisten, wachtrijen en werkdruk nemen toe. En hoe is het jullie beloning?
Op het eerste oog toch helemaal geen probleem, prima normsalaris op HBO-niveau. Maar waarom hoor ik dan zoveel geklaag? Kwaliteitshandhaving, regeltjes, nieuwe methoden en het overdreven goed willen doen vreten tijd. Even los van het feit dat winstoptimalisatie door de gemiddelde logopedist niet is uit te spreken. Fout, fout, fout. De harde realiteit ligt anders.
Je moet zelf met je vuist op tafel slaan, beter managen, niet alleen sturen op perfectie, maar ook op prijs/kwaliteit. Waarom is de logopedie branche zo timide, zo volgzaam. Ok, werken doe je voor je plezier, als roeping, maar uiteindelijk ook voor de munten. En tenzij jullie zelf opstaan, meer waarde geven aan je specialisatie en jezelf meer in de (commerciële) markt zetten is er geen mens die er wat om en voor geeft. Tot aan die tijd kan ik het blijven zeggen: Logopedisten verdienen het niet.
Marc Castricum
 |
Columns 
