Columns Marc Casticum Geen tijd!
Geen tijd! |
|
ll
Het is een oud probleem, logopedisten krijgen het steeds drukker me de rompslop van het vakgebied en hebben geen tijd meer voor andere dingen. Administratie, kwaliteitskringen, opleidingen, websites, klanten. Alle lastige dingen waar je tijd aan op gaat. Wat te doen? Wellicht is het antwoord te vinden in de volgende parabel. Op een mooie vrijdagochtend loopt een man met zijn hond door het bos intens te genieten van wat de natuur hem te bieden heeft. De nieuwe knoppen aan de bomen, de verse geur van dennenappels, het drukke getwitter van vogels die elkaar proberen te verleiden. Met het zonnetje in zijn gezicht is het werkelijk een prachtige ochtend. Maar opeens hoort hij een ontzettend gefoeter en een raar geluid. Getrokken door deze verstoring gaat de man met de hond op onderzoek uit. Verscholen achter een paar struiken treft hij een boswachter aan die met man en macht probeert een boom om te zagen, maar wat hij ook probeert de zaag loopt steeds vast en het zweet loopt hem van zijn rug. De man met de hond aanschouwt de noeste arbeid van de boswachter van een afstand en ziet het probleem. Hij loopt op de boswachter af en vraagt of hij advies mag geven. "Natuurlijk", roept de boswachter, "Ik word helemaal gek van die boom en heb nog zoveel te doen". De oplossing, zegt de man, is niet uw inzet. Uw zweet en harde werk zijn duidelijk zichtbaar. De oplossing is het aanscherpen van uw zaag. De boswachter kijkt hem verstoord aan en roept "Ben je helemaal van Lotje? Daar heb ik toch helemaal geen tijd voor!". Marc Castricum Commentaar (2)
  geschreven door teo van der wiel, 31 oktober 2011
Op een mooie vrijdagochtend loopt een man met zijn hond door het bos intens te genieten van wat de natuur hem te bieden heeft. De nieuwe knoppen aan de bomen, de verse geur van dennenappels, het drukke getwitter van vogels die elkaar proberen te verleiden. Met het zonnetje in zijn gezicht is het werkelijk een prachtige ochtend.
xlpharmacy.com Schrijf commentaar
|
Het is alsof ik weer helemaal terug ben in mijn studententijd. De afgelopen weken heb ik in het land en aan de telefoon veelvuldig contact gehad met logopedisten uit het hele land. Naast het vakgebied is er zeker nog een heel duidelijk overeenkomst: "Druk, druk, druk, geen tijd, geen tijd, geen tijd".
Wat een mooie parabel. Wat suggereer voor het aanscherpen van de zaag van logopedisten?? Ik ben heel benieuwd!