Herfst....
De herfst is weer helemaal in het land. Aan de ene kant vind ik de herfst een prachtig seizoen, maar aan de andere kant…..
Vorige week moest ik voor het eerst dit schooljaar alweer de autoruiten krabben. Oké…je krijgt er koude vingers van, maar dat is niet het ergste. Waar ik het meeste moeite mee heb is de dagen die zo snel voorbij zijn. Nog even en ik vertrek naar mijn werk in het donker en ik kom ’s avonds thuis in het donker. Helemaal nu de klok verzet is, is de avond snel gevallen.
Nu kan ik gelukkig ook erg genieten van de herfst. Al die mooi gekleurde bladeren aan de bomen… Geweldig! En al helemaal als de zon er bij schijnt. Dat is gewoonweg prachtig!
Op veel scholen komt het thema herfst weer aan de orde. Er worden boswandelingen gemaakt, bladeren gedroogd, kastanjes geraapt enzovoorts…
Voor kinderen in mijn praktijk blijft herfst toch vaak een vrij abstract begrip. Ook alle andere seizoenen overigens…
Laatst sprak ik met een jongen over de herfst. Hij vond het maar moeilijk te begrijpen.
Hij vond het namelijk maar raar dat de zon scheen, die dag. Want de bomen die waren van de herfst, maar de zon moest niet schijnen want die hoort helemaal niet bij de herfst. Eigenlijk zou het dus moeten regenen en waaien. Want ja, pas dan was het echt herfst volgens hem.
Nu zullen we met de opwarming van de aarde wellicht vaker zulke discussies krijgen. Want wanneer er in de winter geen sneeuw meer valt, hoe leggen we dan aan kinderen het verschil uit tussen herfst en winter? En wanneer het flink stormt in de zomer. Is het dan nog zomer? Of is het dan al herfst?
Hannelore Kardol
 |
Columns 
