|
Logopedie 2.0
Met verkrampte vingers schrijf ik mijn bevindingen over de patiënt op. Nadat ik de logopedische status heb bijgeschreven, pen ik de boel over in de zorgmap op de afdeling. Als ik een computer bereik begin ik aan het overdrachtsverslag richting het verpleeghuis. Om een uurtje later alle bevindingen nog eens mondeling toe te lichten in het multidisciplinair overleg. Dubbel werk? Zeg maar gerust vierdubbelwerk.
Digitalisering in de zorg staat op sommige vlakken nog in de kinderschoenen. De patiëntgegevens zijn digitaal. Ziektegeschiedenis, labuitslagen en brieven van specialisten worden opgeslagen in goed beveiligde programma’s van het ziekenhuis. Op sommige vlakken wordt nog erg weinig gebruik gemaakt van de digitale mogelijkheden. Terwijl men aan de andere kant luchtkastelen over een digitale toekomst blijft bouwen. De vraag is, waar willen we naar toe?
Het bieden van online logopedie is een opkomend fenomeen. De patiënt herkent zelf zijn hulpvraag en kan via het wereldwijde web de logopedist om hulp vragen. Online logopedie waarbij de patiënt via een applicatie logopedisch begeleid wordt. Is dit wel het juiste beroep waarin we moeten streven naar digitalisering? Om de vraag nog specifieker te formuleren. Heeft dit beroep wel de juiste doelgroep om mee te gaan in deze digitale ontwikkelingen? Mensen met Parkinson, meervoudig gehandicapte kinderen, stotteraars en ga zo maar door. Online zorg, wat verstaan we daar onder? Informeren, begeleiden en behandelen. Kan dit zonder dat men de patiënt daadwerkelijk ziet?
Digitalisering om de communicatie efficiënter te laten verlopen kan geen kwaad. Het bieden van de best mogelijke multidisciplinaire zorg waarbij de patiënt centraal staat. Dat is wat we willen. Maar waar ligt de grens bij digitalisering in de zorg? Wat is logopedie 2.0?
Klaske van Sluis
 |
Columns 
