|
 Afgelopen week zijn we een weekendje weg geweest met gezinnen, waarbij de volwassenen elkaar al zo’n 30 jaar kennen. Ieder jaar komen we bij elkaar. Vroeger alleen de mannen en vrouwen, later ook wel eens de mannen alleen. De laatste jaren gaan ook onze kinderen mee. De oudste is nu zesentwintig is en de jongste 11 jaar. Dit jaar waren we met een groep van vijfentwintig personen.
Het weekend begint altijd op vrijdagavond, er wordt wat gegeten, gekaart, bijgekletst, heel veel gelachen en natuurlijk ruim geborreld. Dat laatste breekt sommigen de volgende dag nog wel eens op. Op zaterdag aan het begin van de middag vindt namelijk steevast een tot dan toe geheimgehouden activiteit plaats. Er zijn er de laatste jaren al heel wat de revue gepasseerd: van kleiduiven schieten tot beugelen, van speleologie tot zeilen, van fitness tot schilderen, etc.
Ieder toont zijn kwaliteiten op het gebied van de activiteit, maar ook als steun voor de ander. Zo ga je elkaar in de loop van de jaren heel anders zien en eigenlijk alleen maar op een positievere manier (of hoort dat bij het ouder worden?).
Gelukkig viel de activiteit het afgelopen weekend mee. We kregen een zangworkshop, dus dat vereiste weinig zware lichamelijke inspanning, maar iedereen moet dan wel veel van zichzelf laten zien.
De workshop begon met een duidelijke uitleg over houding en ademhaling. Hierna werd ons verteld dat we vast allemaal, maar vooral de mannen, heel goed hard konden zingen, maar dat het de bedoeling bij deze workshop was om dat vooral niet te doen. “Let op articulatie, ronding, kaakval… “. “Huh?”
Na eerst een paar liedjes geoefend te hebben, gingen we in groepjes uiteen om, met begeleiding, een zelf gekozen lied te oefenen. Lastig was het wel, want het lukt vaak wel om met liedjes mee te zingen, maar als je het met elkaar moet doen, met alleen muzikale ondersteuning, klinkt het toch heel anders.
Aan het eind van de middag waren de optredens en het resultaat was verbluffend. Liedjes van The Beatles, Jan Smit, Annie, Volumia. Alle liedjes werden vol overgave door de groepjes gezongen en het klonk zo mooi! Nooit verwacht dat “die jongen met die bromstem” zo harmonisch met zijn groep zou kunnen meezingen en prachtig hoe het liedje van Annie vol overgave door drie vrouwen gezongen werd! Iedereen zat dan ook vol bewondering te luisteren.
De afsluitende activiteit op zondag was een solextocht in de Peel. Heerlijk, op de bromfiets zonder helm op een (opgevoerde) solex door een stiltegebied ;).
Ik verzeker je, dan luister je ook met héél andere oren!
Anneke van Gelderen
 |
Columns 
