 Ken je dat…van die dagen dat je het liefst met je hoofd onder een deken kruipt om even niks te moeten? Nou, zo’n dag heb ik vandaag toevallig.
Ineens ontdek je dat je een aantal dingen bent vergeten te doen die wel heel belangrijk waren. Nu moet je er ineens met spoed achteraan. Ondertussen wachten er ook nog verslagen en de administratie. Daarnaast nog de administratie van de vereniging waar ik penningmeester ben…. Pffff….En er komen ook nog een aantal cliënten die ook van je verwachten de volle aandacht te krijgen.
We moeten tegenwoordig zoveel… “Ik moet nog even de bedden verschonen” of “ik moet nog even boodschappen doen”. Van die uitdrukkingen die ik toch met enige regelmaat gebruik. Maar eigenlijk ‘moet’ er niks. Het is uiteraard handig als er boodschappen gedaan zijn of als de bedden verschoond zijn… maar moeten? Het legt meteen zo’n druk op jezelf.
Soms zou ik wel eens willen dat ik een hond was. Dan moet je niks, maar mag je spelen met de bal als je dat leuk vindt. Of je mag lekker slapen. Je krijgt zo je eten, zonder dat je er eerst voor ‘moet’ koken. Geen druk van het moeten… fijn lijkt me dat!
Niet alleen voor mezelf geldt dit… wat te denken van de kinderen die we als logopedisten in de praktijk zien. Met name op woensdagmiddag moet er zoveel. Ze moeten naar de logopedie, ze moeten naar de zwemles, voetballen, buitenschoolse opvang enzovoorts.
Ik ga de komende week maar eens proberen om wat minder vaak het woord ‘moeten’ te gebruiken. Lijkt me een mooie uitdaging!
Hannelore Kardol
 |
Columns 
