|
Sinterklaas
Het is weer sinterklaastijd. Volgens het grootste deel van de Nederlanders de belangrijkste traditie die ons land kent. Natuurlijk is het leuk: al die opgewonden kindertjes, die hun best doen allerlei moois voor de sint te maken, het liefst dagelijks hun schoen zetten (je zou maar eens een kans missen!) en fanatiek het sinterklaasjournaal volgen.
Deze periode heeft echter voor mij ook een keerzijde: mijn geweten. Elk jaar heb ik er weer moeite mee te liegen, want dat is het toch eigenlijk wat volwassenen doen. Het verhaal en de gedachte achter de traditie is mooi, maar al de leugens over de sinten en pieten die rondlopen en hoe de cadeautjes het huis in komen vallen mij zwaar. Vooral wanneer kinderen kritische vragen stellen en ik mij in allerlei bochten wring om toch maar een plausibel antwoord te geven. Om maar eens wat vragen/opmerkingen te noemen. Hoe kan het dat de pieten die ik zie er anders uitzien dan op tv? Hoe kan piet die cadeautjes door de schoorsteen gooien? Die van ons zit toch dicht? Hoe kan het dat de pieten zo goed Nederlands spreken? Het lijkt wel of de pieten pruiken op hebben, want alle krullen zijn hetzelfde! Hoe kunnen wij toch cadeautjes krijgen, terwijl de pakjeskamer leeg is? Hoe kan het eigenlijk dat sinterklaas zo oud wordt, terwijl andere mensen dat niet worden? Waarom komt de sint alleen in Nederland?
Natuurlijk ben ik creatief genoeg om op alle vragen een antwoord te bedenken, maar toch steekt het me. Leren wij onze kinderen niet dat liegen niet mag? Dat het altijd beter is de waarheid te vertellen? Ik heb wel eens overwogen onze kinderen te vertellen dat het gewoon een verhaal is dat ieder jaar nagespeeld wordt. Het lijkt mij dat ze het hele gebeuren dan nog steeds wel leuk zullen vinden. Het zal echter lastig zijn in contact met andere kinderen, want een geheim bewaren is voor kleuters natuurlijk wel lastig. Voor onze oudste zoon zou het echter in de kleutertijd wel veel rust hebben gebracht in de sinterklaasperiode. Aangezien hij overal erg diep over nadenkt en hij in de sinterklaasperiode erg onrust is (Waar, hoe en wanneer komen de pieten? Wat zullen ze doen?) zou het voor hem wel minder spanning hebben opgeleverd.
Maar goed, onze dochter weet inmiddels hoe het verhaal in elkaar steekt. Het is me reuze meegevallen hoe ze het opgevat heeft. Geen verwijten over leugenachtig gedrag. (Wellicht komt dit later?) Ze vindt het zelfs leuk om in ‘het complot’ te zitten en denkt actief mee hoe een en ander georganiseerd moet worden.
Haar reactie helpt me om mijn geweten te sussen. Tot onze oudste zoon ingewijd wordt in ‘het verhaal’?!?! Ik ben benieuwd hoe hij zal reageren!
Fijne sinterklaastijd!
Bianca Berndsen
 |
Columns 
