Sneltrein
Zo aan het einde van het jaar heb ik altijd de behoefte terug te blikken en te bedenken wat er het afgelopen jaar allemaal gebeurd is. Zo is het privé wat overlijdens en geboortes betreft rustig geweest (ik zit in de ‘sandwich-generatie’).
De kinderen hebben weer een flinke ontwikkeling doorgemaakt, waar ik me soms over kan verwonderen. Dankbaar ben ik dat ik dat mag meemaken en voor de lessen die hun ontwikkeling voor mij meebrengen. Het is heerlijk om te voelen hoe je als mens steeds groeit in je ontwikkeling en hoe aangenaam die jas met nieuwe ervaringen voelt. Deze groei komt natuurlijk niet alleen door ervaringen in het privé-leven (Hoe privé is dat eigenlijk als je woont en werkt in dezelfde woonplaats?
Stof voor een nieuwe column!), maar ook door mijn persoonlijke groei als logopedist. Terugkijkend is het een jaar waarin ik me regelmatig vol enthousiasme heb gestort in grotere en kleinere projecten in onze praktijk. Soms met teveel enthousiasme, maar dan heb ik een fijne collega die mij afremt. Dit zeggende realiseer ik me hoezeer ik inmiddels gewend ben aan het werken in een maatschap, nadat ik jaren alleen praktijkeigenaar ben geweest.
Het idee was destijds om onder andere de werkdruk wat te verminderen door een maatschap aan te gaan. De maten zouden dan de praktijkhouderstaken kunnen verdelen. Dit hebben we ook gedaan, maar doordat er meer ruimte kwam zijn we er langzaam vanalles bij gaan doen. Niet altijd bewust, maar soms rol je daar gewoon in. Zo heb ik de indruk dat ik als parttimer meer extra taken op me heb genomen dan waar ik destijds als fulltimer/praktijkeigenaar tijd voor had.
Ook op rugzakgebied was het een bewogen jaar. Een ontwikkeling die nog niet is afgerond en waarover hopelijk in 2011 wat meer duidelijkheid zal komen.
Als ik al met al terugkijk was het weer een jaar dat in een sneltreinvaart voorbij is gegaan. Het lukte al wat vaker om een rustmoment te nemen en taken af te stoten die veel energie kosten en weinig opleveren, maar vaker op de rem kan zeker geen kwaad!
Een liefdevol 2011 met voldoende rustmomenten toegewenst!
Bianca Berndsen
 |