|
 Op het moment van dit schrijven verblijf ik reeds drie weken op het prachtige eiland Curaçao en zijn er twee stageweken voorbij. Ik heb behoorlijk wat opstart problemen gehad ((Waarom heb ik dit waanzinnige plan doorgezet!? Hoe kan ik zo lang zonder vrienden en familie?!).
Gelukkig zijn deze nare gevoelens nu verdwenen, daardoor geniet ik volop!
Erg interessant
Op stage zijn wij hartelijk ontvangen, bij de SGR-Groep zitten ze te springen om logopedisten. Er is dan ook voldoende werk te verrichten om mij tot juni bezig te houden. Ik werk twee dagen in de gehandicaptenzorg en één dag bij de revalidatiezorg. Daarnaast nog één projectdag, hier zal ik nu niet teveel over uitweiden. Het is fantastisch om met de cliënten te werken, erg interessant.
Pittig en veel leren
De problematiek van de cliënten is pittig, veel motorische en communicatieve problemen, aangeboren hersenletsel of door een ongeluk. Desondanks zijn de cliënten vaak erg goed te pas, ze zijn altijd blij als ik langs kom, erg gezellig. Zelfs met het Papiaments gaat het goed. Complete speeches kan ik niet geven, maar een kort praatje gaat prima. Vooral de kinderen zijn een grote hulp. Door met hen te spreken, leer ik veel.
Autorijden = avontuur
Naast stage is het hier uiteraard geweldig! Mijn medestudent Marjolijn en ik hebben inmiddels een mooi rustig strand gevonden genaamd, Daaibooibaai. Heerlijk, een warme zee en prachtig wit zand. Wel veel koraalstenen, waardoor je soms erg onflatteus het water invalt, maar dat nemen we voor lief. Het autorijden hier moet ik zeker even vermelden. Wat een avontuur! Ik kijk inmiddels nergens meer van op, auto’s drukken zich overal met grote snelheid tussen of rijden tegen de richting in. Het creëren van een eigen derde rijstrook is ook favoriet, waarbij tijdens filevorming auto’s in het midden er tussendoor rijden (ook als ze daar eigenlijk te groot voor zijn).
's Nachts is een nog grotere ervaring, want straatverlichting en strepen op de weg ontbreken vaak, waardoor het altijd een verrassing is waar de bochten heenlopen. Vandaar ook dat men met groot licht rijdt! Het is een wonder dat we de berm nog niet in gereden zijn, want op zo’n moment heb je geen flauw idee meer waar je bent.
 |
Columns 
