 Stinkend lijk…
Kinderen kunnen soms zulke leuke dingen zeggen. Een programma als ‘Praatjesmakers’ maakt dankbaar gebruik van dit gegeven. Kinderen worden op televisie verlokt tot de vreemdste uitspraken, vaak tot grote gêne van de ouders.
Als logopedist zie je natuurlijk veel kinderen. De uitspraken die zij doen zijn vaak op zich al hilarisch. Zo had ik cursus gebarentaal bij de ouders van een cliëntje thuis. Het broertje van 5 jaar was de volgende dag vrij van school en mocht dus meedoen met de cursus. Als iedereen klaar zit om te beginnen, laat hij zich met een plof naast me op de bank vallen. Rekt zich eens luidruchtig uit en slaat in een vloeiende beweging zijn arm om me heen alsof hij nooit anders gedaan heeft. 5 jaar oud!!! Om het plaatje compleet te maken roept hij ook nog eens vol overtuiging: “Ik mag bij jou zitten, want wij horen bij elkaar!” Heerlijk toch..
De meeste kinderen zeggen zonder nadenken alles wat in ze opkomt. Dat maakt het werken met kinderen nou juist zo leuk. Maar als een kind dan ook nog een articulatieprobleem heeft, wil een behandeling wel eens uitlopen in een ernstig geval van ‘de slappe lach’ bij de logopedist en de meegekomen ouder.
Vandaag kwam er een meisje bij mij in de praktijk die onder andere de /r/ vervangt door een /l/. Het afgelopen weekend was er bezoek geweest en het meisje had ouders horen praten. Nu wilde ze zelf ook graag goede sier maken en aan mij vertellen wat ze had gehoord. Heel spontaan zegt ze: “Liesbeth, ik ben stinkend lijk!!”
Houd dan je lach nog maar eens in…
Liesbeth Blom-Verkade
 |
Columns 
