Stotteren zit in genen

Stotteren kan erfelijk zijn. Amerikaanse onderzoekers hebben genmutaties ontdekt die het spreken hinderen.

Al honderden jaren is stotteren een mysterie voor de wetenschap. Zelfs mensen die stotteren weten niet precies hoe het komt.

Stotteren bij kinderen kan in de regel worden afgeleerd. Maar sommige mensen houden er hun hele leven last van. Wereldwijd heeft één procent van de volwassenen last van stotteren.

Groot internationaal onderzoek probeert de oorzaak te achterhalen. Stotteraars in Engeland, Pakistan en de VS werden op alle mogelijke oorzaken onderzocht. De onderzoekers vonden één overeenkomst, alle stotteraars op de drie continenten hadden dezelfde drie genmutaties.

Deze mutaties zijn geen onbekenden, wetenschappers houden ze verantwoordelijk voor stoornissen in de stofwisseling en cel regeneratie.

Omdat alle stotteraars deze mutaties hebben, zijn wetenschappers er van overtuigd dat ze ook stotteren veroorzaken. Dat is goed nieuws voor stotteraars, die eindelijk weten waar hun probleem vandaan komt. Het is ook slecht nieuws, aangezien er weinig te doen is aan de mutaties. Wel kunnen stotterende kinderen worden getest op de mutaties, zodat ze sneller kunnen beginnen met therapie om het stotteren te verminderen.

Het onderzoek is in het laatste nummer van het New England Journal of Medicine gepubliceerd.