 Strijdbaarheid
Wat een strijdbaarheid hebben we de afgelopen periode met elkaar tentoongesteld! Eerst die geweldige actie van de NVLF rond de bezuinigingen. Wat een inzet van iedereen: NVLF, logopedisten en ook patiënten. En wat ontzettend fijn dat de bezuinigingen van de baan zijn. Voor dit moment dan, dat zeg ik er dan wel weer voorzichtig bij.
Los van deze acties is de strijdbaarheid op alle fronten nodig geweest de afgelopen periode. Zo had een school besloten de aanwezigheid van logopedisten tijdens ‘rugzakoverleggen’ nog maar eens per drie jaar te overleggen. Belachelijk natuurlijk, vooral als het cluster-2 kinderen betreft. Deze maatregel is nog niet van de baan, maar inmiddels heb ik heel wat medestanders gemobiliseerd (ouders, AB-er, IB-ers, collega’s en zelfs de stichtingsdirecteur) om deze maatregel van de baan te krijgen. Dit is nog niet gelukt, maar we strijden door.
Dan is er nog de MR op de basisschool van mijn kinderen waar veel strijdbaarheid nodig is om een aantal zaken voor elkaar te krijgen. En ook hier is de nodige weerstand die ik graag omgebogen wil hebben van tegenwerking naar samenwerking.
Naast deze grote ‘projecten’ zijn er het afgelopen schooljaar natuurlijk de dagelijkse gebeurtenissen waarvoor strijdbaarheid nodig blijft: zorgen dat het praktijkwerk op tijd af komt, dat de patiënten de zorg krijgen waar ze in mijn ogen recht op hebben, dat mijn kinderen het onderwijs krijgen dat ze nodig hebben en allerlei contacten onderhouden. Als logopedist, moeder, vrouw, collega, vriendin, buurvrouw enz. (niet persé in deze volgorde van belangrijkheid) hebben we heel wat ballen hoog te houden en zo af en toe valt er één.
Op dit moment heb ik even genoeg strijdbaarheid tentoongesteld en wordt het tijd voor vakantie. De komende twee weken nog de laatste zaken afhandelen die ik voor de vakantie klaar wil hebben en dan kan Het Grote Genieten En Tot Rust Komen beginnen.
Fijne zomervakantie gewenst!
Bianca Berndsen
 |
Columns 
