|
Overal in onze media is de taal aan verandering onderhevig. Mensen gaan anders om met het schrijven van taal dan vroeger.
De bijdrage van het internet aan dit fenomeen is ongekend. Internetgebruikers scannen de informatie op websites om te beoordelen of deze de informatie bevatten die zij zoeken. Het is niet voor niets dat er speciale regels zijn voor schrijven op het web. In bijvoorbeeld een papieren nieuwsbericht zijn de zinnen gemiddeld bijna twee keer zo lang als in zijn online tegenhanger. Allemaal om de snelle lezer tegemoet te komen.
Omdat op het internet alles sneller en dus zo kort mogelijk moet, worden woorden al ingeruild voor symbolen. ‘Ff w88’ betekent bijvoorbeeld ‘even wachten’, en als iemand je ttyl (talk to you later) wenst, wil diegene je graag weer spreken.
Een gezonde, taalvaardige volwassene is gelukkig in staat deze ontwikkeling te scheiden van de taalregels die hij van jongs af aan kent. Maar hoe zit dat met kinderen die volop in hun taalontwikkeling zitten? En jongeren die uren zitten te chatten in plaats van boeken te lezen? Zíj kunnen de nieuwe informatie nog niet scheiden van correct nederlands, omdat dit simpelweg de manier is waarop zij hun taal aangereikt krijgen.
Ik ben erg benieuwd naar de gevolgen van deze ontwikkeling op de taalvaardigheid van volwassenen over een jaar of dertig. Zijn er collega’s in onderwijs of vrije vestiging die hier al een zinnig antwoord op kunnen geven?
Linda de Visser
 |
Ten eerste moet de persoon het verkrijgen van een undergraduate-diploma, bij voorkeur in een gebied met betrekking tot spraak-taal-gehoor wetenschappen. Ten tweede moet de individuele afgestudeerden van het programma een geaccrediteerde master in spraak taalpathologie. Veel graduate programma's zal toestaan cursussen niet gedaan in de undergraduate jaar worden afgerond tijdens de graduate studie.