|
 In mijn vorige column stelde ik ‘Als logopedist moet je werk eigenlijk je hobby zijn om alles naar eer en geweten te kunnen doen.’ Op het betoog dat hierbij hoorde heb ik veel reacties gehad, die ik u niet wil onthouden.
Zo is er iemand die schrijft dat de NVLF momenteel met de zorgverzekeraars in gesprek is over dit soort zaken. Zij denkt ook dat het declareren van gewerkte uren (overleg, verslag e.d.) nauwkeuriger en dus professioneler kan. ‘De cultuur van hobby/leuk voor erbij is niet meer van deze tijd.’
Hier raakt ze een heikel punt. Ik denk inderdaad dat er heel wat druk van de ketel gaat als wij verslagen en overleg met derden gewoon bij de zorgverzekeraar kunnen declareren (zoals bijvoorbeeld orthopedagogen ook doen). Deze onderdelen van ons vak horen toch gewoon bij de patiëntgerelateerde zorg?!
Dat we vakliteratuur bijhouden en cursussen volgen in onze eigen tijd vind ik heel reëel, maar bij de verslagen en overleggen wringt de schoen. Nu kunnen we natuurlijk bij rugzakkinderen de overleg-/verslagkosten uit het rugzakje betaald krijgen en dit lukt over het algemeen ook, maar zou het niet heel normaal zijn als we dat bij alle patiënten vergoed zouden krijgen? Nou, het mag duidelijk zijn hoe ik er tegenaan kijk!
Dan is er nog iemand die voorstelt wat te schuiven met behandeluren om zo verslag-/ overlegtijd te compenseren.
Persoonlijk hou ik hier niet van, want dan heb je het gevoel altijd achterom te moeten kijken, omdat je niet helemaal zuiver werkt. Nee, liever de erkenning dat wat wij doen voor de patiënt ook van waarde is en daar gewoon naar betaald krijgen. Lijkt me beter.
Verder kwamen er nog reacties over hoe andere beroepsgroepen hiermee omgaan: bijvoorbeeld alle contacturen, dus ook mail en telefoontjes, declareren.
De overige reacties kwamen van mensen die het allemaal eens waren met mijn stelling dat logopedie inmiddels een dure hobby is geworden.
Nou, hopelijk gaat de NVLF het declareren van overleg en verslagen bij de zorgverzekeraars voor elkaar krijgen!
Bianca Berndsen
 |
Columns 
