 Volledig ongepland schrijf ik mijn eerste column in pyama en ochtendjas. De griep heeft me te pakken. Nu ben ik sowieso al niet zo snel geneigd me ziek te melden, maar al helemaal niet nu ik eigen baas ben. Alle cliënten afbellen, wat een gedoe…. En inkomsten mislopen… Maar goed, de griep is ongenadig!
Ze hadden me er op de opleiding al eens voor gewaarschuwd. “Als je straks veel met kinderen gaat werken zul je de eerste paar jaar een aantal keer flink ziek zijn.” Ik weet niet meer precies wie de opmerking maakte, maar ik vond hem destijds wel heel aannemelijk klinken. Het immuunsysteem wordt gewoon op de proef gesteld. En als je dat een paar keer hebt gehad, zou je er tegen moeten kunnen.
Dit is dus zo’n test voor mijn immuunsysteem. Ik hoop dat dit ook meteen de laatste is. Er is echt niks aan. Ik hobbel wat op en neer tussen de bank en mijn bed.
Als kind was ik veel ziek tot op mijn 5e mijn tonsillen en adenoïd verwijderd werden. Daarna was ik nooit meer ziek. Ik wist nog nauwelijks hoe koorts ook al weer aanvoelde.
Maar ik weet het weer hoor. Vervelend! Absoluut!
Genoeg nu over mij en de griep. Ik had bedacht om mijn eerste column te laten gaan over de drukke tijd tussen sinterklaas en kerst. Dus laten we het daar maar eens over hebben.
Een drukke hectische periode, vind ik de decembermaand. Inmiddels zit de Sint al weer in Spanje. De kerst staat voor de deur. In sommige huizen zie je de kerstbomen al staan. En niet alleen de huizen worden versierd. Hier en daar zie je ook flink uitgedoste voortuinen.
Niet alleen voor ons, volwassenen, is het een hectische periode. Ook voor de kinderen heb ik gemerkt.
Eerst heb je de Sint…. Wat spannend allemaal! In mijn praktijk merkte ik dat aan drukke kinderen, die normaal heel rustig zijn, problemen die ernstiger worden (m.n. stem- en stotterproblemen). Op logopediestart zag ik in de week van sinterklaas een artikel over dat sinterklaas slecht is voor stotteraars. Heel herkenbaar om te lezen. Behalve de stotteraars in mijn praktijk vallen ook de ‘kinder’-stempatiëntjes terug in een oud patroon van teveel spanning op de stembanden.
En alsof die spanning en hectiek nog niet genoeg is worden de kinderen nu overspoeld met kerstactiviteiten: kerstviering op school, kerstmarkt, kerstdiner. Iedere school doet het op een andere manier. Wat meteen voor mij betekent dat mijn week voor de kerstvakantie ook heel rommelig zal zijn qua aanwezigheid van de cliënten.
Als je me naar mijn mening vraagt: ik vind het ongelukkig gekozen, twee van deze feestdagen zo kort op elkaar. Maar volgens de tradities hoort het nu eenmaal zo. De zesde december is nu eenmaal de naamdag van Sint Nicolaas. En de geboorte van Jezus (het kerstfeest) is heel lang geleden samen gevallen met het Germaanse feest van het licht, omdat dat gemakkelijk zou zijn. (Correct me if I´m wrong )
Ik denk dat we weinig kunnen veranderen wat dit betreft. Maar als we zelf wat minder opgefokt doen over alle feestdagen, zou dit al heel wat voor de kinderen kunnen schelen!
Hannelore Kardol
 |
Columns 
